دیدار تازه کن با من

قسم به عشقمون قسم همه ش برات دلواپسم

قرار نبود این جوری شه یهو بشی همه کسم

راستی چی شد چه جوری شد این جوری عاشقت شدم

شاید میگم تقصیر توست تا کم شه از جرم خودم

به ملاقات آمدم ببین که دل سپرده داری

چگونه عمری از احساس عشق شدی فراری ؟

نگاهم کن دلم را عاشقانه هدیه کردم

تو دریا باش و من جویبار عشق و در تو جاری

من از پروانه بودن ها من از دیوانه بودن ها

من از بازی یک شعله ی سوزنده

که آتش زده بر دامان پروانه نمی ترسم

من از هیچ بودن ها از عشق نداشتن ها

از بی کسی و خلوت انسان ها می ترسم

راستی چی شد چه جوری شد این جوری عاشقت شدم

شاید میگم تقصیر توست تا کم شه از جرم خودم

من از عمق رفاقت ها من از لطف صداقت ها

من از بازی نور در سینه ی بی قلب ظلمت ها نمی ترسم

من از حرف جدایی ها مرگ آشنایی ها

من از میلاد تلخ بی وفایی ها می ترسم

راستی چی شد چه جوری شد این جوری عاشقت شدم

شاید میگم تقصیر توست تا کم شه از جرم خودم

من بی تو هیچم تو باورم نکن

خیسم ز گریه تنهاترم نکن

عاشق نبودم تا با تو سر کنم

آتش نبودم خاکسترم نکن

اگه عاشقت نبودم اگه بی تو زنده بودم

تو بمون که بی تو غصه می خورم

اگه دل به تو نبستم اگه این منم که هستم

ولی از هوای گریه ات پُرم

اگه شکوه دارم از تو اگه بی قرارم از تو

تو بمون که آشیانه ام تویی

به هوایت ای ستاره به تو می رسم دوباره

اگه عاشقم بهانه ام تویی

دل کنده بودم از هم زبونیَت

پنهون نکردی از من نشونیَت

من پا کشیدم از بخت بسته ام

تو پا فشردی بر مهربونیَت

اگه همزبون نبودم اگه مهربون نبودم

چه کنم دل ، این دل شکسته رو

اگه سرد و مرده بودم ، اگه پر نمی گشودم

به تو بستم این دو بال خسته رو

اگه شکوه دارم از تو ، اگه بی قرارم از تو

تو بمون که آشیانه ام تویی

به هوایت ای ستاره به تو می رسم دوباره

اگه عاشقم بهانه ام تویی

غم دل

کاش می فهمیدی که دلم باز برایت تنگ است

که سکوت غم تنهایی من ساده و بی رنگ است

کاش می گفتی باز گل من ! اشک نریز

خسته و درد آلود ز غم من مگریز

کاش می دیدم باز که تو از کوچه ی دل می گذری

و در این تیره شب ِ بی مهتاب ، به کلون ِ دل من می نگری

دل من تنها نیست ، رنج بی عشقی تو در راه است

لحظه ها می گذرند وای به من ، فرصت خنده ی من کوتاه است

ز تو بگذشتم که تو را دریابم ، تو گذشتی ز من و رنجیدی

من فرو ریختم از رفتن تو ، تو چه بی رحم به من خندیدی

عاقبت با ظلمت یک قلب سرد ، آسمان من ! تو تنها می شوی

در سکوت سهم صحرای زمان ، با دلی بشکسته رسوا می شوی

---

من زیرباران باچشمام یه ارزو ساخته بودم.واسه دوباره دیدنت زندگیمو باخته بودم .به

ارزوم مونس بده یابایه باردیدنت به زندگیم نفس بده.

انقدر ارزوهايم را به گور بردم كه ديگه جايي براي جسدم نيست

دلم براي كسي تنگ است كه زيبايي روح را مي ستايد

مهرباني را دوست دارد گذشت را مي فهمد سادگي را زيور مي داند

وفا را گوهر دلم براي كسي تنگ است كه چشمان خيس از اشك را مي بوسد

 و با سر انگشت مهربانش آبي آسمان را نشان مي دهد

اگه نوبت خزونه بهار مال دیگرونه

یه روز تو عزیز من میرسی به من زندگیم همونه

خدا کس بی کسونه خدا خوب و مهربونه

خدا اخرش یه روز تو عزیزم و به من می رسونه

   دیـرگـاهیسـت که تـنها شـده ام

                                                            قصه ی غربت صحرا شده ام

   وسعت درد فقط سهم من است

                                                            بـاز هم قسـمت غم ها شـده ام

   دگر آییـنه زمن بـی خبر است

                                                            کــه اسـیر شـب یـلـدا شــده ام

   مـن کـه بـی تاب شـقایـق بودم

                                                            هـمـدم سـردی یـخ ها شـده ام

   کـاش چـشمان مرا خاک کنید

                                                            تـا نبیـنم کـه چـه تـنها شده ام

جواب را در خودت پيدا خواهي کرد

جواب اين سوال در قلب توست

عاشق شدن مثل دست زدن به آتيش مي مونه

پس سعي كن تا وقتي جراتش رو پيدا نكردي

هيچ وقت بهش دست نزني امااگه بهش دست

زدي سعي كن طاقتش رو داشته باشي كه تو

دستهات نگهش داري

دوستت دارم

د:داشتن تو حتی برای لحظه ای به تمام عمر بی کسیم

می ارزد همچون دیوانه ای که لحظه ای داشتن تو را در تمام

رویا هایش باور می کند

و:وابسته تپش هایه قلب عاشقت هستم که به روح ساکن

من حیات می بخشد

س:سر سپرده نگاه عاشق توام لحظه ای که مرا در آغوش

گرمت میهمان میکنی

ت:تک ستاره شب های بی فانوسم شدی روزی که از خدا

تکه ای نور طلب کردم

ت:تپش های قلبم در گرو عشق توست که در گرو زندگیم جاریست

د: دوری از تو را باور ندارم حتی در رویا که من ذره ای از وجود

عاشقت گشته ام

ا:آرام دل بی قرار و عاشقم در چشمان روشن تو موج می زند

وقتی به نا آرام اشک هایم می نگری

ر:راز مرگ دلتنگی هایم روزیست که دستان گرم تو پناه دستان

سرد و بی نصیبم باشد

م:مهتاب می سوزد تا ابد در آتش عشقت که درد را به جان خریده

است در بازار عاشقی

مهم نیست که قطره باشی یا اقیانوس مهم اینست که

آسمان در تو منعکس شود

مهم نيست كه فردا چي ميشه مهم اينه كه

امروز دوست دارم  مهم نيست فردا كجايي

مهم اينه هر جا هستي دوست دارم مهم

نيست تا ابد با هم باشيم مهم اينه تا ابد

دوست دارم مهم نيست قسمت چي ميشه

مهم اينه قسمت شد دوست داشته باشم

هنوزم منتظرم براي اون جدايي هنوزم دوست دارم با همه

 بي وفايي...

هنوزم كنجه دلم يه جوري خونه داري ميدوني چشم به راهتم

 آخه  بگو كجايي

---

                                                     عاشق تو

در لحظات عمرم دیگر لحظه ای نبود که همه فکر و خیالم تو نباشی

من ارزوهای زیادی داشتم

و همه ی انها ارزوی با تو بودن بود